بغیر از آنکه بشد دین ودانش از دستم

                                        بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم

اگر چه خرمن عمرم غم تو داد بباد

                                         بخاک پای عزیزت که عهد نشکستم

چو ذره گرچه حقیرم ببین بدولت عشق

                                        که در هوای رخت چون به مهر پیوستم

بیار باده که عمریست تا من از سر امن

                                      به کنج عافیت از بهر عیش ننشستم

اگر ز مردم هشیاری ای نصیحت گو

                                      سخن به خاک منفکین چرا که من مستم

چگونه سر زخجالت بر آورم بر دوست

                                         که خدمتی بسزا بر نیامد از دستم